မိေအးရဲ႕

မိေအးဗ်ဴ ဟာ
*********
"ေသနဂၤဗ်ဴ ဟာ စစ္၏ အဂၤါ စစ္ခ်ီ စစ္တက္ စစ္ထိုးစစ္ခံံ  -     -  -      -
ကိုယ္ခံ လက္ဖြဲ႕ တကဲ့ ေယာက်ၤား။"
သီခ်င္းသံက သာသာယာယာ။
*           *               *
ေရဒီယိုက လာသည့္သီခ်င္းသံက အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ လြမ္းေမာင္ကိုလွဳပ္နိဳး လိုက္သည္။ သီခ်င္းက ဆူညံ၍ မဟုတ္ပါပဲ ႏွိုးလာသည့္အေၾကာင္းရင္းကားရွိေပသည္။
*            *            *               *
အိ္ပ္မက္ထဲတြင္ အလြန္ေၾကာက္စရာ့ေကာင္း လွပါသည္။ ဝိုင္း၍ လိုက္လာေသာ ေတာေခြးတစုသည္ မာန္ဖီကာ ေနာက္မွလိုက္လာေလသည္။အသားစား က်ဴးးေသာ ဘီလူးသဘက္ မ်ားကလည္း ေရွ႕ကတားဆီးေနျပန္သည္။ေတာေခြးမ်ား လက္မွလြတ္ခါနီးျဖစ္သည္။
ဆက္၍ မေျပးနိုင္ေတာ့ ။ ေနာက္အႏၲရာယ္ မွလြတ္မည္ ဆိုေသာ္လည္း
 ေရွ႕က မလြတ္နိုင္။ေသရမည္ကအမွန္။ အားကိုးမရွိ။
အေမာဆို႔ေနသည္။ အသက္ရူသံပင္မမွန္။
မထူးေတာ့။ ေျပးရာက ရပ္လိုက္သည္။
အရဟံ ရြတ္၍ အေသခံေတာ့မည္။ မိေအးနည္းျဖင့္ က်ယ္က်ယ္ရြတ္သည္။

*                   *                   *

အရဟံ ကို အသံ က်ယ္က်ယ္ရြတ္မိသည္။ မ်က္ေစ့ကို မွိတ္လိုက္သည္။ ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္ပါေစ။ ဂုဏ္ေတာ္ရြတ္လ်က္ အသက္အေသခံမည္။  ေၾကာက့္စရာ
အသံတို႕ေဝးရာမွ တစတစ တိတ္သြားသည္။
ကိုယ့္၏အသံပိုက်ယ္၍ လားမဆိုနိုင္ သူ႕တို႕ အသံကို မၾကားနိုင္ေတာ့။

 သိီခ်င္းသံကိုၾကားရသည္။
မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည္မိသည္။ အိပ္မက္မက္ေနသည္။  ေသနဂၤဗ်ဴ ဟာ သီခ်င္းသံ
**          *               *
 အိပ္မက္ထဲတြင္ေျပးလႊားရုန္းကန္ခဲ႔၍ အျပင္တြင္လည္းေခ်ြး မ်ားသည္ ေရခ်ိဳး သကဲ႔သို႕။ 
အသံက်ယ္က်ယ္ႏွင့္ အရဟံဂုဏ္ေတာ္ကို ေၾကာက္ေၾကာက္ႏွင့္ရြတ္ဆိုခဲ႔ျခင္းေၾကာင့္ အခက္အခဲကလြတ္ေတာ့သည္။

လက္ေတြ႕ဘဝတြင္လည္းထိုနည္းလည္းေကာင္းပင္ျဖစ္သည္။ လြမ္းေမာင္သည္မည္သည့္ စစ္ဗ်ဴဟာမွ် မသင္ဖူးပါ။ ေသနဂၤဗ်ဴ ဟာလဲမသိပါ။ တတ္လဲမတတ္ပါေခ်။
အသံက်ယ္က်ယ္ႏွင့္ေအာ္တတ္ေသာ မိေအးဗ်ဴ ဟာ ကိုသာက်င့္သံုးမိသည္။

မိေအးဆိုသည္ကား တျခားမဟုတ္ပါေခ်။ ဂဏန္းညွပ္သည္ကို လူမသိ မိေအးေအာ္သည္ကိုသာ လူသိသည္ဟူ ေသာ ျမန္မာ့တို႕၏ ေရွး စကားထဲမွ မိေအးပင္ျဖစ္ပါသည္။ စကားပံုလဲ ဟုတ္ဟန္မတူ။ မိေအး ဘယ္ကလာသနည္း။ မသိပါေခ်။
အဆိုပါ မိေအးသည္ ေဆြႀကီး မ်ိဳးႀကီး လဲကလည္း ဟုတ္ဟန္မတူပါ။
မိေအးသည္ မယဥ္ေက်းပါ။ မိေအးသည္ အင္အားမရွိပါ။ မိေအးသည္ သာမာန္ လူသားသာျဖစ္ပါသည္။ ရန္သူကို  တုန္႕ျပန္နိုင္စြမ္း မိေအးတြင္မရွိပါ။  မိေအးတြင္ ရာထူးအာဏာမရွိပါ။ အသိုင္းအဝန္း မိေအးတြင္မရွိပါ။ မိေအးသည္ နည္းဗ်ဴ ဟာ မဟာဗ်ဴ ဟာ မရွိပါပဲ လူ႕အသိုင္းအဝန္းအတြင္း ရွင္သန္ေအာင္ ေနထိုင္ရပါသည္။ မိေအးဘယ္လိုေနထိုင္ရပ္တည္ပါသနည္း။
မိေအးသည္ သည္ ေသစာရွင္စာ ဖတ္တတ္ရံု ျဖစ္ျငား ရပ္တည္ေနထိုင္သည့္ နည္းလမ္းရွိသည္သာ။

ထိုေၾကာင့္
 မိေအးသည္ သူ႕ကို  ဂဏန္း ညွပ္ေလတိုင္းေအာ္တတ္ေသာ သူတဦးသာ  ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ မသမာသူက ဖန္တီး၍  ညွပ္ထားေသာဂဏန္းအား အျမင္အေတာ္သူက  ဝင္ေရာက္ျဖဳတ္ေပးပါက မိေအးလဲ သက္သာခြင့္ရေတာ့သည္။

ထိုနည္းတူ လြမ္းေမာင္သည္လည္း
မိေအးကသင္ၾကား ေပးေသာနည္းျဖင့္ သာ အိပ္မက္မွာပင္ ရွင္သန္ေအာင္ ရပ္တည္ေနရပါသည္ဆိုလ်ွင္  *  *   *

ကိုနိုင္း
April 8, 2017
7:02 pm

ေကာင္းပါသည္

ေရးလိုသည္ သို႕ေသာ္

**************

ေရစရာမ်ားစြာရွိသည္။ ေရးေလေလမွွားေလေလျဖစ္တတ္သည္က အေသအခ်ာ။ ထိုေၾကာင့္မေရးလိုေတာ့။

 ဓမၼ ဓိဌာန္ က်က် ေဆြးေႏြးခ်င္သည္။ သို႕ေသာ္ ပုဂၢ လဓိဌာန္ ကိုဥပမာေပးရလိမ့္မည္။ သိုျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ဓမၼ ဓိဌာန္ သည္ ရုပ္လံုး မေပၚလြင္နိုင္ေတာ့။

ထိေရာက္မည္ ထင္သည့္ သည္စကားမွာ မထိေရာက္နိုင္ေတာ့ေပ။ အခ်ည္းႏွီးသာျဖစ္သည္။

အာဏာရွင္စံနစ္တြင္ ဖမ္းဆီးအႏွိပ္စက္ခံရ သူသည္ အာဏာရွင္ကိုမုန္းတီးမည္။ တိုက္ခိုက္မည္။ေတာ္လွန္မည္။ခံစားခ်က္ေၾကာင့္ ျဖစ္လာေသာ ခံယူခ်က္ျဖစ္၏။ လက္စားေခ်လိုေသာ သေဘာ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္ေပမည္။ ခံစားခ်က္တည္းဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္သာခံယူခ်က္မ်ား ေျပာင္းလဲေလသည္။ အာဏာရွင္ကို တဦးတည္းေတာ္လွန္၍ ကား မျဖစ္နိုင္။ အသင္းအဖြဲ႕လိုသည္။ အဖြဲ႕အစည္းလိုသည္။ အင္အားမရွိလ်ွင္ မျဖစ္နိုင္။အာဏာရွင္ကို ေတာ္လွန္တိုက္ခိုက္ဝံ့သည္ စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင့္ေသာ လူ႕ အသိုင္းအဝိုင္းသည္ လိုအပ္ေလသည္။ အဖြဲ႕အစည္းျဖစ္လ်ွင္ လြယ္ကူသည္။

ထုိအတူ တရားဥပေဒ စိုးမိုးျခင္းမရွိ ၍ လူတို႕သည္ လူအခ်င္းခ်င္းလူဝါးဝၾကသည္။

ခံရသူအတြက္ ခံစားခ်က္ျဖစ္မည္။ ဥပေဒစိုးမိုးေအာင္ႀကိဳးစားမည္။ ဤသည္ကား သဘာဝတရားသာျဖစ္သည္။ 

ပုဂၢလဓိဌာန္ ခံစားခ်က္ကားမွန္၏။ မိမိတို႕ႏွင့္မပတ္သက္ဟု အမ်ားစုမွာထင္မွတ္ၾကေလသည္။အမွန္ဆိုေသာ္ တရားဥပေဒစိုးမိုးရန္ လူတိုင္းတြင္တာဝန္ရွိေလသည္။ 

မတရား အမိန္႔ခ်တတ္ေသာ တရားသူႀကီးကို ေရွ႕ေနမ်ားကို ဥပေဒ အရာရွိမ်ားကို တရားေရးဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ရဲမ်ားကို  ေစာင့္ၾကည့္ ထိန္းေၾကာင္းရန္ အဖြဲ႕အစည္းလိုသည္။ ထိန္းေက်ာင္း သူ ရွိလ်ွင္ ကို္ယ္ရွိန္သတ္နိုင္သည္။  ထိန္းေက်ာင္းေသာ အဖြဲ႕အစည္းရွိက  ထင္ရာ မလုပ္ဝ႔ံေတာ့ေပ။

စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင့္ေသာ လူ႕အသိုင္းအဝန္းသည္  အမွန္လိုပါသည္။ တဦးခ်င္းစြမ္းေဆာင္ရည္ျမင့္ေအာင္ႀကိဳးစား၍  အဖြဲ႕လိုက္စြမ္းေဆာင္ ရည္ျမင့္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္နိုင္ၾကၿပီး နိုင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ာတြင္ ပါဝင္နိုင္ၾကပါေစဟု ဆႏၵျပဳ လ်ွက္ အားလံုးေကာင္းပါသည္ ခင္ဗ်ာ ဟုသာ ေရးသားလိုက္ရပါေတာ့သတည္း။

ကိုေအာင္ဟိန္း

Feb 21, 2017

11:25 AM

လြမ္း

လြမ္းလိုက္တာ
***********
* ​ေမာင့္ငယ္က်ြမ္း *

ဥဩတြန္​ က် ဴ း....
​ရာသီ တန္ခူး
​ေႏြဦး ေရာက္ၿပီ ေမ။

​မယ့္ဆီ အလြမ္​း.....
ရင္ဝယ္တမ္း
ငယ္က်ြမ္း ခ်စ္​ဦးေရ။    ။

ကိုနိုင္း
*       *       *        *
ေႏြေရာက္ၿပီ။
လြမ္းကဗ်ာ ေလးေတြ ဖတ္ရသည္။ ဘယ္လြမ္းရမည္မသိ ေရာေယာင္၍ လြမ္းမိသည္။ အိမ္ေရွ  ့တြင္ ေညာင္ပင္ၾကီး တပင္ရွိသည္။ ထိုေညာင္ပင္ မွ  ဥၾသ ငွက္၏  တြန္က် ဴ  းကို မၾကာ ခဏ ၾကားေနရပါသည္။

 ဥၾသသံ ေလးက လြမ္းစရာ ျဖစ္ပါသည္။

ညိဳ ေသြး၏ ေဟာင္သံ ကလည္းလြမ္းစရာ လူျမင္ရင္ေဟာင္သည္။ လိုက္ကိုက္ပါက လြမ္းခ်ိန္မရပဲ  ဂြမ္းသြားနိုင္သည္။
အတူေနခြင့္ မရသည့္ ဥၾသငွက္၏ အသံကို နားေထာင္၍ လြမ္းစရာျဖစ္ေန သည္ကို ညိဳေသြးအားအသိမေပးရဲပါ။ညိဳ ေသြး သိေသာ္ ေၾကးတမ္း တိုက္မည္ထင္မိသည္။ သူ႕ ေဟာင္သံက ပို၍ လြမ္းစရာေကာင္းသည္ဟု ဆိုပါလိမ့္မည္။

 သည္ၾကားထဲ ေရမလာ၍ လြမ္းရ ျပန္သည္။

ကိုယ္တိုင္ျပင္တတ္ပါေသာ္လည္း စည္ပင္သာယာ ကို ခြင္ေက်ာ္သည့္အမူ တက္ မွာစိုး၍ လြမ္းလ်ွက္ပင္ လြမ္းလြမ္းႏွင့္ပိုက္ျပင္ရန္ သြာေခၚရသည္။

ခဏတာ အလြမ္းေျပ ရန္ ေရကို ေမာ္တာျဖင့္ ေမာင္း၍ တင္ ျပပါသည္။  ခိုင္းသလိုမလုပ္ပါ။ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ၾကပါသည္။ လြမ္းရေတာ့မည္ႀကိဳသိပါ သည္။
ခဏတာေတာ့ အဆင္ေျပသည္ အိုေကပါ သည္။ ေနာက္ရက္မ်ားမေတာ့ မေကာင္းေတာ့။ ထိုေၾကာင့္ ကုန္ေသာေငြအတြက္ လြမ္းရျပန္သည္။
လြမ္းလို႕ပင္မဆံုး။

လြမ္းေတးမ်ားကမဆံုးေတာ့။ တေယာက္ေသာ သူႏွင့္ လြမ္းေတးကို ဆံုးေအာင္ သီဆိုျခင္းမျပဳ ႏိုင္၍ အလြမ္းဇတ္ ရွည္ ရန္ေနာက္တေယာက္ရွာရျပန္သည္။ ေရမရ ေတာ့ ေရေပါေပါ သံုးခဲ႔ရသည့္ အျဖစ္ကိုလြမ္းမိသည္။
ေရ ခ်ိ ဳ သည္ အဖိုးတန္လွသည္။ ေရ ခ်ိ ဳ မရွိေသာ နိုင္ငံမ်ားအတြက္ ေရသည္ အလြမ္းဇတ္ ကို နာေအာင္ျပဳ ႏိုင္သည္။
ေႏြဦးအစမွာပင္ ေရခ်ိ ဳ ခက္ခဲေနသည့္ ဒလၿမိဳ႕ အေၾကာင္းကို သတင္းစာမွာဖတ္ရသည္။လြမ္းစရာ ေကာင္းေလစြ။

ေရခ်ိဳ ေသာက္ရန္ ျမစ္ေခ်ာင္းကန္ျဖင့္ သီးႏွံ ခ်ိ ဳ ျပား မ်ားလည္းမ်ား၏။ မ်ားပါေလလဲ တမြဲ မြဲ ျဖစ္ေနေသာ ျပည္သူ လူထုကို ၾကည့္ ရင္း ဘယ္လြမ္းရမည္မသိလြမ္းပါသည္။

 ျပည္သူသည္ ေရခ် ဳိ ၏ တန္ဖိုးကို မသိပါ။ ရပ္ကြက္တိုင္း တြင္ ေရနစ္ေနၾကသည္။စည္းကမ္းမဲ့မူေၾကာင့္ ေႏြလယ္ ေခါင္ေခါင္တြင္ ေရခ်ိ ဳ အႏွံအျပား ဆံုးရွ ဳံ း ေနရပါသည္။ေရခ်ိ ဳ ေပါမ်ားသေလာက္
ျပည္သူအမ်ားစုမွာ
 သံုးစရာ ေရခ်ိဳ ဳ မ်ား မရွိသည့္အတြက္လြမ္းစရာေကာင္းလွ ပါသည္တမံု႕ ။

ကိုနိုင္း